XABIER P. DOCAMPO
Os camiños andados en soidade enxendran xogos. Argalladas que agarran no corazón dos rapaces... E alí, onde aniñan os amores antigos, os xogos queren facerse compartidos... Queren ser cousa de dous porque estar na compaña do ser amado é un camiño de felicidade. Un vieiro que nos pode levar a sentir un revoar de bolboretas que nos percorre o corpo enteiro... Desde a boca até ese interior que antes parecía baleiro...
Da mesma maneira que esta historia nace para propiciar unha lectura compartida; nace unha lectura nova, aquela na que o adulto vai guiando o camiñar por un texto e por un tratamento plástico esixentes, pero perfectamente comprensibles e asimilables nesa lectura compartida, conversada.
Para pais que querem levar á casa non só un libro para que os fillos lean, senón para ler con eles. Para aulas nas que a lectura é unha actividade tutelada. Unha actividade na que as dificultades están aí para axudar a progresar ao lector. Para que a lectura sexa unha creación de experiencias de coñecemento.
